De invloed van hoogte en hoogtestage

Loop je sneller of net trager op hoogte? En welke invloed heeft een hoogtestage? De auteurs van ‘Het Geheim van Hardlopen‘ leggen de lat deze week hoog!

Invloed van hoogte op prestaties bij wedstrijden

In 1968 werd het effect van hoogte op de prestaties op de lange afstand duidelijk tijdens de Olympische Spelen van Mexico. Op de 10 km won de Keniaan Naftali Temu in een zeer matige tijd van 29:27:40, terwijl de marathon werd gewonnen door de Ethiopiër Mamu Wolde in een eveneens matige 2:20:26. Deze tijden waren aanzienlijk langzamer dan de toenmalige wereldrecords.

De belangrijkste verklaring voor de matige prestaties op de lange afstand in Mexico is uiteraard het feit dat Mexico op een hoogte van 2421 meter boven zeeniveau is gelegen. Op die hoogte is de luchtdruk veel lager en is er dus veel minder zuurstof beschikbaar. De luchtdruk kan als functie van de hoogte berekend worden met de formule:

p= p0e-(Mgh/RT)

Hierbij is p de luchtdruk, p0 de luchtdruk op zeeniveau (1 atmosfeer), M = de gemiddelde molecuulmassa van lucht = 29 kg/mol, g = zwaartekrachtconstante = 9,8m/s2, h is de hoogte in meter, R = 2314 J/mol/0K, en T is de temperatuur in graden Kelvin (0K).

hoogtestage

Op een hoogte van 2421 meter is de luchtdruk volgens deze formule slechts 0,75 atmosfeer oftewel 25% minder dan op zeeniveau. De oplosbaarheid van zuurstof in de longblaasjes en in het bloed is recht evenredig met de luchtdruk. Dit betekent dat het hart-longsysteem van de atleten in Mexico 25% minder zuurstof beschikbaar had, hetgeen zich zou moeten vertalen in een 25% lagere VO2 max! In dit licht bezien vallen de prestaties van de Olympische Spelen van 1968 nog alleszins mee. Op basis van de mindere beschikbaarheid van zuurstof zouden we eigenlijk nog slechtere tijden verwacht hebben! Dat de tijden in dit opzicht nog mee vielen, kan verklaard worden door…

Lees verder op running.be